Kocaelili gazeteci ve yazar Mevlüt Soysal, edebiyat dünyasındaki yerini yeni romanı “Satu Mare’de Dinle Beni” ile bir kez daha pekiştirdi. Kanes Yayınları etiketiyle okuyucuyla buluşan eser, okurları Romanya ile Macaristan sınırında yer alan tarihi Satu Mare kentine doğru hem fiziksel hem de içsel bir yolculuğa çıkarıyor. Soysal, bu romanında bir kadın ve bir erkeğin varoluşsal sorgulamalarını, derinlemesine bir anlatımla ele alıyor.
Uzun yıllardır roman ve oyunlarıyla tanınan Mevlüt Soysal, “Satu Mare’de Dinle Beni” ile “Gerçek bir varoluş için neye ihtiyaç var?” sorusunun peşine düşüyor. Yazar, varoluşçuluk felsefesine temas eden bu anlatısıyla, bireyin kendini anlama ve anlamlandırma çabasını hikayesinin merkezine oturtuyor. Roman, okuyucuyu sadece coğrafi bir mekana değil, aynı zamanda insan ruhunun derinliklerine doğru bir keşfe davet ediyor.
YAŞAMA DAİR SORGULAMALAR
Satu Mare’nin müzeler, opera binaları ve kutsal mekanlar gibi zengin kültürel dokusu eşliğinde ilerleyen hikaye, kadın ve erkek karakterler arasındaki çatışmalar üzerinden şekilleniyor. Felsefeden edebiyata, tarihten mimariye uzanan çok katmanlı anlatım, karakterlerin yaşama dair sorgulamalarını derinleştirirken, okuyucuya da kendi iç dünyasına dönük yeni pencereler açıyor. Soysal, bu eseriyle okuyucuyu düşünmeye ve sorgulamaya iten güçlü bir atmosfer yaratıyor.
Daha önce “Delilik Salgını”, “Babamla Ben”, “Dünün Birinde”, “Tek Tanığım Gökyüzü”, “Benim İçin Bir Şeyler Hatırla”, “Temmuz” ve “Senden Sonra” gibi önemli eserlere imza atan Soysal, yeni romanında içsel dönüşüm temasını daha yoğun bir şekilde işliyor. “Satu Mare’de Dinle Beni”, bireyin kendi benliğini keşfetme ve yeniden inşa etme sürecini çarpıcı bir dille aktarıyor.
ŞEHİR, İNSANI YENİDEN DOĞURAN ANNEDİR
Kitabın tanıtım bülteninde yer alan ifadeler, romanın ruhunu özetler nitelikte: “Şehir, sokaklardan, taşlardan, binalardan ibaret olmaz bazen! İçi vardır, sesi vardır, elleri ayakları vardır. Paramparça ettiği insanı yeniden var etmeye yeltenen devrimcidir şehir. En güzel resmini çizmek için tuvalin karşısına geçen ressamdır. Omzundaki kemanıyla, sahici bir aşk şarkısı çalan bestecidir. Şehir bir varoluş sahnesidir. Şehir, insanı içine, özüne, benliğine ulaştıran yönetmendir. Ve o sahnede insan, yalnızca kendisini oynamaktadır. Bazen şehir, insanı yeniden doğuran annedir.” Bu metaforik anlatım, Satu Mare’nin sadece bir mekan değil, aynı zamanda karakterlerin dönüşümünde aktif bir rol oynayan canlı bir varlık olduğunu vurguluyor.
“Satu Mare’de Dinle Beni”, insanın kendi içindeki arkeolojik buluntusudur; müzelerin, tiyatroların, opera binalarının, sergilerin, kutsal yapıların, mezarlıkların tarih kokan taş duvarları arasında, felsefenin, edebiyatın, resmin ve mimarinin uçsuz bucaksız sorgulamalarında, hiç bilmeksizin kendilerini aramaya çıkan kadın ve erkeğin yeni ve eşsiz bir varlığa ulaşmasıdır. Bu roman, okuyucuyu kendi benliğine dönük bir yolculuğa davet eden, derinlikli ve düşündürücü bir eser olarak öne çıkıyor.
